thumb|240px|Portret Antoniego Sygietyńskiego, pędzla Adama Chmielowskiego Antoni Sygietyński, ps. „Gosławiec”Marta Rusek, Posłowie, w: A. Sygietyński, Wysadzony z siodła, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2005, s. 168. (ur. 5 marca 1850, zm. 14 czerwca 1923) – ceniony w swoim czasieMarta Rusek, Posłowie, w: A. Sygietyński, Wysadzony z siodła, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2005, s. 167. krytyk literacki, muzyczny i teatralny, naturalistyczny powieściopisarz, zwolennik realizmu w malarstwie i naturalizmu w prozie, pianista, pedagog.
Życiorys thumb|240px|Grób Antoniego oraz Aleksandra Sygietyńskich na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Jego najstarszy brat Karol zginął w powstaniu styczniowym, a majątek rodzinny uległ konfiskacie. Dorastał w Warszawie. Przyjaźnił się z Aleksandrem Gierymskim. W 1869 roku podjął naukę w klasie fortepianu w warszawskim Instytucie MuzycznymMarta Rusek, Posłowie, w: A. Sygietyński, Wysadzony z siodła, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2005, s. 169.. Studiował też w słynnym konserwatorium w Lipsku, w Wiedniu oraz estetykę i historię sztuki w Paryżu. W czasie pobytu w stolicy Francji nawiązał współpracę z kilkoma warszawskimi gazetami.