thumb|240px|Portret Antoniego Sygietyńskiego, pędzla Adama Chmielowskiego Antoni Sygietyński, ps. „Gosławiec”Marta Rusek, Posłowie, w: A. Sygietyński, Wysadzony z siodła, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2005, s. 168. (ur. 5 marca 1850, zm. 14 czerwca 1923) – ceniony w swoim czasieMarta Rusek, Posłowie, w: A. Sygietyński, Wysadzony z siodła, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2005, s. 167. krytyk literacki, muzyczny i teatralny, naturalistyczny powieściopisarz, zwolennik realizmu w malarstwie i naturalizmu w prozie, pianista, pedagog.
Życiorys thumb|240px|Grób Antoniego oraz Aleksandra Sygietyńskich na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Jego najstarszy brat Karol zginął w powstaniu styczniowym, a majątek rodzinny uległ konfiskacie. Dorastał w Warszawie. Przyjaźnił się z Aleksandrem Gierymskim. W 1869 roku podjął naukę w klasie fortepianu w warszawskim Instytucie MuzycznymMarta Rusek, Posłowie, w: A. Sygietyński, Wysadzony z siodła, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2005, s. 169.. Studiował też w słynnym konserwatorium w Lipsku, w Wiedniu oraz estetykę i historię sztuki w Paryżu. W czasie pobytu w stolicy Francji nawiązał współpracę z kilkoma warszawskimi gazetami.
Do kraju powrócił w 1881 roku z poślubioną córką argentyńskiego farmeraMarta Rusek, Posłowie, w: A. Sygietyński, Wysadzony z siodła, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2005, s. 170-172.. Prowadził zajęcia z fortepianu w Instytucie Muzycznym oraz wykłady z estetyki. Współpracował z licznymi pismami. W latach 1888–1893 był działaczem Ligi PolskiejWiesław Śladkowski, Liga Polska - reminiscencje wydarzeń sprzed lat 120, "Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska" Sectio F, Historia Vol. 61 (2006), s. 102,. Podejmował też działalność polityczną, związał się ze Związkiem Demokratycznym, redagował jego czasopismo. W 1907 roku został na krótko osadzony w Cytadeli Warszawskiej. Był członkiem Polskiej Partii Postępowej oraz Stronnictwa Narodowo-Postępowego. Pod koniec życia pełnił funkcję naczelnika wydziału prasowo-widowiskowego w Komisariacie Rządu. Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. D-5-12).
Życie prywatne Ojcem Antoniego był Leon Sygietyński – dziennikarz i tłumacz, syna Karola Sygietyńskiego (1782–1826) – naczelnika Wydziału Skarbowego Komisji Województwa Lubelskiego i Anny z domu Czyńskiej. Jego matką była Malwina z domu Krzyżanowska – córka Feliksa Krzyżanowskiego, dzierżawcy ekonomii łomżyńskiej oraz Antoniny z domu Stępczyńskiej.
Antoni był dwukrotnie żonaty. Z pierwszą żoną miał troje dzieci, a wśród nich Aleksandra (1885–1936), architekta.
Ze związku z drugą żoną Heleną z Golińskich (1871–1958), z którą miał również troje dzieci: Antoninę (1892–1960) zamężną z Romanem Machnickim, Zofię (1895–1931) zamężną z Augustem Wiktorem Nowosielskim, Tadeusza (1896–1955), założyciela zespołu Mazowsze.
Twórczość Autor omówienia programu Ligi Polskiej - Co robić (Paryż 1891)Wiesław Śladkowski, Broszury propagandowe Ligi Polskiej proweniencji paryskiej, [w:] Polacy na obczyźnie. Studia i szkice z dziejów polskiej diaspory na święcie, red. Mariusz Gizowski, Gdańsk 2003, s. 147-159..
Wydał drukiem: zbiór artykułów Współczesna powieść we Francji, monografię Maksymilian Gierymski (1906), powieści: Na skałach Calvados (1884) i Wysadzony z siodła (1891) oraz zbiory opowiadań: Drobiazgi (1900) i Święty ogień (1918). Zaginęła natomiast w rękopisie jego ostatnia powieść – Pan Jezus w Przegorzałach.
Przypisy
Linki zewnętrzne Dzieła Antoniego Sygietyńskiego w serwisie Polona
Kategoria:Naturaliści (pisarze) Kategoria:Politycy Polskiej Partii Postępowej Kategoria:Polscy krytycy teatralni Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Polscy pianiści klasyczni Kategoria:Polscy pisarze pozytywizmu Kategoria:Polscy prozaicy Kategoria:Urodzeni w 1850 Kategoria:Więźniowie Cytadeli Warszawskiej (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Zmarli w 1923 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Członkowie Ligi Polskiej (1887–1894)