Getto w Biłgoraju – getto żydowskie utworzone przez Niemców w Biłgoraju w czerwcu 1940 roku.

Opis Po przejęciu Biłgoraja przez III Rzeszę od Armii Czerwonej ludność żydowska mogła zamieszkiwać tylko część ulicy 3 Maja oraz ulice Nadstawną i Ogrodową.

Niemcy wydali rozporządzenie by na lewym ramieniu Żydzi nosili białe opaski z gwiazdą Dawida. W grudniu 1939 starosta niemiecki powołał Judenrat. W jej skład wchodziło 5 osób. Pierwszym prezesem był Szymon Bin. W październiku 1939 roku Niemcy wprowadzili przymus pracy dla Żydów. Pracowali przy wyrębie lasów, budowie dróg w powiecie, na stacji kolejowej w Rapach, w kamieniołomach Gliniska, przy budowie kanału na rzece Biała Łada. Praca zaczynała się o godzinie 6 rano, a kończyła o 17. Na początku 1940 roku Niemcy wydali dekret konfiskujący mienie żydowskie.

W czerwcu 1940 roku utworzono getto. Początkowo było to getto otwarte, składające się z dwóch ulic – Lubelskiej i 3 Maja – w których stłoczono 3500 Żydów. W czerwcu 1941 roku Niemcy zamknęli getto.

W sierpniu 1940 r.