W 1941 roku, po wchłonięciu Canadian Government Motion Picture Bureau NFB rozpoczęła aktywną produkcję filmową. Do 1945 roku stała się jedną z największych wytwórni filmowych na świecie, zatrudniającą 787 osób. Wyemitowano ponad 500 filmów, utworzono zespół ds. animacji pod kierunkiem Normana McLarena, utworzono pozateatralne sieci dystrybucji i wyszkolono filmowców.
W 1945 roku John Grierson zrezygnował ze stanowiska, a jego następcą został Ross McLean. Zmagać się on musiał ze zmniejszonym budżetem oraz mniejszą liczbą pracowników. Jego zastępca, Arthur Irwin (od 1950) zainicjował nową ustawę o filmie narodowym, zrestrukturyzował NFB i zaplanował przeniesienie siedziby NFB z Ottawy do Montrealu, co zostało sfinalizowane w 1956 roku za rządów następcy Irwina, Alberta Truemana.
W powojennym dziesięcioleciu produkcja filmowa została poszerzona o nowe dziedziny: powstały pierwsze filmy dramatyczne, studiowano techniki animacji, rozpoczęto produkcję filmów informacyjnych i telewizyjnych.
Po przeprowadzce NFB do Montrealu doszli do głosu twórcy francuskojęzyczni: Pierre Perrault, Gilles Carle, Michel Brault, Gilles Groulx, Claude Jutra, Denys Arcand i inni.