W 1957 roku mianowany został pierwszy francuskojęzyczny komisarz NFB, Guy Roberge.
Produkcja pełnometrażowych filmów przeznaczonych do emisji kinowej rozpoczęła się w 1963 roku filmem Drylanders Dona Haldane i trwa do dziś, pomimo dyskusji na temat celowości takiej produkcji w instytucji państwowej. Liczne filmy fabularne NFB zdobyły międzynarodowe nagrody i były szeroko rozpowszechniane, jak: Mon oncle Antoine w reżyserii Claude’a Jutry (1971), J.A. Martin fotograf Jeana Beaudina czy nominowany do Oscara Upadek Cesarstwa Amerykańskiego Denysa Arcanda (1986). Znaczące redukcje budżetu NFB w latach 90. zlikwidowały w praktyce produkcję filmów fabularnych, a następnie doprowadziły do likwidacji innych programów i redukcji liczby pracowników. W 2002 roku nowy komisarz ds. filmu, Jacques Bensimon, dokonał gruntownej rewizji zadań NFB, kładąc nacisk na produkcję i dystrybucję cyfrową oraz rozszerzenie partnerstwa z producentami komercyjnymi.
W latach 70. NFB założył w całej Kanadzie regionalne centra produkcyjne.