Była też poniekąd hołdem złożonym bogactwu tamilszczyzny, pozwoliła bowiem na ograniczenie wpływów dominującego wówczas wśród elity intelektualnej sanskrytu.
Ostatnie lata życia, sukcesja oraz śmierć Radźaradźa Wielki zmarł z przyczyn naturalnych w 1014. Na tronie zastąpił go syn, książę Madurantaka, który jako Radźendra I od 1012 współrządził państwem. Dopuszczanie następcy tronu do współrządów było często się powtarzającą praktyką dynastyczną pośród Ćolów. Prawdopodobnie miała ona swoje źródło w pragnieniu zapewnienia państwu stabilności oraz ograniczenia intryg dworskich.
Panowanie Radźaradźy Wielkiego położyło podwaliny pod późniejszą dalszą imperialną ekspansję dynastii Ćolów.
Małżeństwa i potomstwo W literaturze wymienia się imiona kilkunastu poślubionych przezeń kobiet. Niekiedy mówi się przynajmniej o piętnastu jego małżonkach. Były wśród nich na przykład Lokma Mahadewi, Ćola Mahadewi, Trilokja Mahadewi, Panćawan Mahadewi, Abimanawalli, Lada Mahadewi, Pritwi Mahadewi, Minawan Mahadewi, Wira Narajani, Willawan Mahadewi czy Wanawan Mahadewi. To, ilu synów się doczekał nie wynika jasno z dostępnych źródeł. Jedne twierdzą bowiem, iż miał tylko jednego syna, wspomnianego już wyżej Radźendrę. Inne wspominają natomiast o jeszcze jednym jego męskim potomku. Doczekał się także przynajmniej trzech córek.