Następnego dnia szturm został odparty, a kilka dni później Szapur II wycofał swoje wojska. Król królów musiał ponieść ciężkie straty ponieważ przez kilka następnych lat pozostał całkowicie bierny wobec rzymskich ataków. W tym czasie Konstancjusz II wrócił na wschód i w latach 338-343 przywrócił prorzymskiego władcę w Armenii oraz złupił i przesiedlił ludność perskiego miasta na wschodnim brzegu Tygrysu, dzięki czemu dodał do swojej oficjalnej tytulatury nazwę Adiabenicus. Prawdopodobnie właśnie to wydarzenie skłoniło Szapura do wznowienia działań wojennych. Sasanida zebrał armię i pomaszerował na zachód, a jego pierwszym celem miała być Singara. Gdy Konstancjusz dowiedział się o nadchodzącej perskiej armii, polecił jednostkom limitanei by te nie opóźniały przeprawy wrogiej armii. Cesarz chciał bowiem doprowadzić do walnej bitwy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bitwa pod Singarą · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.