W XV wieku Jabłonna znajdowała się w ziemi drohickiej. W 1513 roku ziemia drohicka weszła w skład nowo utworzonego województwa podlaskiego, a w 1569 roku, w czasie unii lubelskiej, wraz z województwem została włączona do Korony Królestwa Polskiego.
XVI–XVIII wiek
Potomkowie Macieja Rosponda, używający nazwiska Rospondowie lub Jabłońscy, pozostawali właścicielami znacznej części Jabłonny i kolatorami miejscowego kościoła. Kolejnych nadań na rzecz parafii dokonywali m.in. Hieronim Rospond w 1537 roku oraz jego syn Mikołaj w 1538 roku. W 1578 roku pleban Adam Smuniewski otrzymał dom i ogród od dziedziców Jabłonny – Mikołaja Rosponda i Melchiora Niecieckiego, podkomorzego drohickiego.
W 1618 roku Marcin Rospond wraz z żoną Zofią z Sarnackich ufundowali w Jabłonnie przytułek dla ubogich (xenodochium). Istnienie takiej instytucji wskazuje, że wieś pełniła już wówczas funkcję lokalnego ośrodka parafialnego nie tylko dla samej Jabłonny, lecz także dla otaczających ją miejscowości.
Na przełomie XVII i XVIII wieku zasadniczą część dóbr Jabłonna nabył Samuel Krasnodębski, pisarz ziemski, a następnie podkomorzy drohicki. Krasnodębscy należeli do ważniejszych właścicieli miejscowych dóbr w XVIII wieku.