Zmarł przedwcześnie w następnym roku na atak serca.
Paul Hindemith uważał, że "Reger był ostatnim gigantem w muzyce", Arnold Schönberg uważał go za geniusza, natomiast sam Reger zwykł był mawiać, że to "Bach jest końcem i początkiem wszelkiej muzyki".
Twórczość Przeszedł do historii jako wybitny polifonista doby późnego romantyzmu, prekursor wczesnego modernizmu oraz mistrz formy wariacyjnej i lirycznej miniatury instrumentalnej.
W dorobku Regera czołową pozycję zajmują dzieła organowe, a także kameralne i symfoniczne. Reger pisał utwory o przepełnionej fakturze, wzorując się na twórczości organowej J.S. Bacha. Uważany był nawet za największego po Bachu kompozytora muzyki organowej. Używał instrumentów na wzór rejestrów organowych, czyli według stopnia ich siły, co znajduje odwzorowanie w jego muzyce orkiestrowej. Pisał sonaty, fugi, fantazje, suity, preludia, wariacje, toccaty, kanony, passacaglie, przygrywki chorałowe.
Najważniejsze dzieła organowe: Suita e-moll, op. 16 Fantazje chorałowe, op. 27, 30, 40/ 1-2/, 46, 52 /1-3/ Fantazja i fuga na temat B-A-C-H, op. 46 Fantazja i fuga symfoniczna d-moll, op. 57: „Inferno” Wariacje i fuga fis-moll na temat oryginalny, op. 73 Introdukcja, passacaglia i fuga op. 127 Fantazja i fuga d-moll, op. 135b