Od końca 1918 uczestniczył w walkach wojny polsko-ukraińskiej. W tym okresie odznaczał się wielokrotnie, co potwierdzano w komunikatach i biuletynach Naczelnego Dowództwa Wojsk Polskich. Służył w 5 pułku Piechoty Legionów i jako dowódca 10 kompanii brał udział w zwycięskich walkach pod Przemyślem, Medyką, Mościskami, Gródkiem, Lwowem, Dublanami, wykazując się skutecznymi działaniami. W dniu 13 grudnia na czele 10 kompanii, plutonu saperów i Legii Oficerskiej przeprowadził wypad na Janów. Ze swoimi podkomendnymi zdobył tam 8 karabinów maszynowych i wziął do niewoli 102 jeńców. Po zwycięstwie tamże w drodze powrotnej do Lwowa razem z ppor. Urzędowskim zaatakował pod Maleczycami 30 Ukraińców. Został przez nich schwytany, ciężko raniony kolbami, po czym został odbity przez swoich żołnierzy z 10 kompanii. Po oswobodzeniu pozostał przy swojej jednostce.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Czesław Zajączkowski (major) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.