Łukasz do końca życia pozostał nieżonatym. W ostatnich latach chorował na raka. Zmarł 29 sierpnia 1988 roku w Kijowie i został pochowany na cmentarzu Bajkowa. Pomnik na grobie – stelę z białego marmuru – postawiła Olha Petrowa, wykładowczyni w Akademii Kijowsko-Mohylańskiej. Po śmierci Łukasza jego siostra odstąpiła Muzeum literatury za symboliczną cenę ponad 3000 cennych książek z jego bibliotekiАнна Щепа. «І наш, і ваш Лукаш». 21.12.2011.
Twórczość Już w szóstej i siódmej klasie Łukasz przetłumaczył kilka wierszy Heinricha Heinego, a w dziewiątej – «Pieśń Gretchen», którą po latach prawie bez zmian pomieścił w ostatecznej wersji «Fausta» Goethego. W ostatnich latach szkolnych zainteresował się poezją rosyjskich poetów «srebrnego wieku» Aleksandra Błoka, Walerija Briusowa, Konstantina Balmonta, Wiaczesława Iwanowa, Jurgisa Baltrušaitisa, Andrieja Biełego i oddawał ją w języku ukraińskim.
W 1941 Łukasz ukończył pierwszą część «Fausta» Goethego. W 1950 roku zachęcił go do dalszej roboty nad tym utworem list od Maksyma Rylskiego. W 1953 Łukasz zadebiutował powieścią André Stila «Pierwszy cios». W ciągu następnych dwóch lat opublikował przekłady z Maksima Gorkiego, Elina Pelina, Victora Hugo, Adama Mickiewicza, Miguela Cervantesa i Pantelejmona Matejewa.