W jego narożnikach powstały przestrzenie (), w których eksponowane są cztery rzeźby, stanowiące dumę kolekcji watykańskiej: Grupa Laokoona Apollo Belwederski Antinous Belwederski Perseusz z głową Meduzy (autorstwa Antonia Canovy) W portyku południowym znajduje się rzeźba z I–II wieku przedstawiająca Bóstwo rzeczne (). Rzeźba ustawiona jest na marmurowym sarkofagu z 170–180 roku, ozdobionym scenami walk Amazonek. W portyku północnym statua Venus Felix z I wieku.
Sala degli Animali Prostokątna sala, składająca się z dwóch części. Pierwotne założenie pochodzi z czasów papieża Piusa IV. Pomieszczenie powiększył Michelangelo Simonetti około roku 1776. W nowszej części zgromadzono rzeźby zwierząt odrestaurowane przez Francesca Antonia Franzoniego. W przejściu pomiędzy dwiema częściami sali mozaika podłogowa ze sceną Jastrzębia pożerającego zająca. Zgromadzono rzeźby przedstawiające zwierzęta, również grupy rzeźb przedstawiających ludzi ze zwierzętami. Wystawiany jest, m.in. Meleager z II w., Jaguar z 1790 roku, Mitra zabijający byka.