Juana Rouco Buela (ur. 19 kwietnia 1889 w Madrycie, zm. 31 października 1969 w Buenos Aires) – argentyńska działaczka robotnicza, feministka, uczestniczka strajków lokatorskich i pracowniczych, uważana za jedną z najważniejszych postaci dwudziestowiecznego anarchosyndykalizmu Argentyny.
Życiorys Urodziła się 19 kwietnia 1889 r. w rodzinie galicyjskich emigrantów, którzy przenieśli się do Madrytu. Jej matka była krawcową, a ojciec zmarł wcześnie, gdy miała 4 lata. Z powodu ciężkiej sytuacji finansowej rodziny w 1900 r. wyemigrowała z Hiszpanii do Argentyny wraz z bratem Ciriaco i osiadła w Buenos Aires. W wieku 15 lat dołączyła do demonstracji pierwszomajowej zorganizowanej przez Federacion Obrera Regional Argentina i Partię Socjalistyczną i została przywódczynią robotnic z rafinerii cukru Refineria Argentina w Rosario, po czym została wybrana ich delegatką na zjazd anarchistyczny Federacion Obrera Regional Argentina w tym samym roku. To w bibliotece FORA zdobywała samodzielnie wykształcenie. W 1907 r.