Po zamachu gen. José Félixa Uriburu wycofała się z działalności, ale po wybuchu hiszpańskiej wojny domowej wróciła do aktywnej działalności i organizowała akcje solidarnościowe. W latach 40. XX wieku dojście do władzy peronistów, przeciw którym agitowała, ponownie zmusiło ją do zaniechania aktywności. W następnej dekadzie dołączyła do Federacion Libertaria Argentina i pisała dla emigracyjnego czasopisma hiszpańskich anarchistek „Mujeres Libres”. W 1964 r. wydała autobiografię „Historia de un ideal vivido por una mujer”. Jest uważana za jedną z najważniejszych postaci dwudziestowiecznego anarchosyndykalizmu w tym kraju.
Zmarła 31 października 1969 r. w Buenos Aires.
Przypisy
Kategoria:Argentyńscy anarchiści Kategoria:Argentyńscy działacze społeczni Kategoria:Feministki i feminiści Kategoria:Ludzie urodzeni w Madrycie Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w 1969