W efekcie była zmuszona do kolejnej ucieczki, podczas której zgubiła pościg dzięki męskiemu przebraniu, a następnie w stroju wdowy zdołała wjechać do Argentyny, gdzie zaangażowała się znów w działalność FORA.
W tym czasie zaczęła posługiwać się nazwiskiem Rouco, by zmylić organy ścigania, jednak ostatecznie w 1910 r. została aresztowana i wydalona do Urugwaju, gdzie osadzono ją na rok w więzieniu. W 1914 r. potajemnie próbowała wyjechać do Paryża, ale po odkryciu jej obecności na statku została wysadzona w Brazylii. Osiadła wówczas w Rio de Janeiro na 3 lata, angażując się w działalność anarchistów i związała się z Juanem Castiñeirą. Ponownie wróciła do Argentyny, wzięła udział w wydarzeniach Tragicznego Tygodnia, a w czasie objazdu miast w głębi kraju wygłaszała przemówienia.
W 1921 r. założyła Centro de Estudios Sociales Femeninos w Necochea i zaczęła wydawać feministyczne czasopismo „Nuestra Tribuna” o zasięgu międzynarodowym, które wychodziło do 1923 r., budząc swoim poparciem dla walki o prawa kobiet kontrowersje w ruchu anarchistycznym. Gazeta upadła z powodu problemów finansowych, niechęci drukarzy do współpracy z redakcją i pogróżek policji. W 1924 r. została zmuszona do opuszczenia Buenos Aires i osiadła w Tandil. W 1928 r. wzięła udział w 3. Międzynarodowym Kongresie Kobiet.