Gniazdo bieńczyckie ciągle zalegało z obowiązkowymi składkami mimo znacznego ich obniżenia i nie przesyłało obowiązkowych sprawozdań. W 1908 roku w Przewodniku Gimnastycznym Sokół czytamy „wszak ci to gniazdo bieńczyckie przez cztery lata z rzędu Ne nadsyła związkowi raportu pomimo kilkunastu urgensów i upomnień”. Ostatecznie gniazdo bieńczyckie zostaje wykreślone w 1913 roku.
Sala gimnastyczna mały|Budynek w Bieńczycach. Na piętrze mieściła się w nim sala gimnastyczna Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół". W 1902 roku w „Obronie Ludu”, której redaktorem był Franciszek Ptak ukazała się informacja, że „prezes „Sokoła” w Bieńczycach postanowił wybudować salę „Sokoła”, gdzie oprócz ćwiczeń odbywać się także zebrania i uroczystości narodowe, gdzie będzie pomieszczoną czytelnia, której dotąd w Bieńczycach niema, gdzie będzie wypożyczalnia książek itd.. 17 lipca 1904 roku odbyło się jej poświęcenie. „Z Krakowa wybrano się tak licznie, że w ostatniej chwili zarząd kolei zmuszony był doczepić jeszcze jeden wagon” pisze dziennikarz „Nowej Reformy”. Przybyły na uroczystość delegacje Sokoła z Krakowa i Podgórza oraz delegacja Sokoła włościańskiego z Mogiły, oddział kolarski „Sokoła” i grono obywateli z Krakowa”. Lokal na piętrze został poświęcony o godzinie drugiej popołudniu przez o. Hieronima (w „Czasie” podano o.