Teodor Starzyk) z zakonu cystersów. W głównej sali przygotowano przyjęcie podczas którego „w imieniu krakowskiego „ Sokoła” złożył życzenia druh Szaynowski zachęcając do pracy”. Przemawiali też „włościanin” Jarzyna z Bosutowa, o. Hieronim cysters, były poseł Wójcik z Wyciąż. „Po posiłku goście udali się na piętro gdzie odegrano „Chłopów arystokratów” i „Błażka opętanego”.
Umundurowanie Członkowie TG „Sokół” w Bieńczycach otrzymali zezwolenie Związku na używanie podczas uroczystości „stroju ludowego” na który składały się czerwono białe szarawary wpuszczone w buty, sukmana, biała koszula i szeroki skórzany pas. Do tego czerwona krakuska do której zamiast pawiego pióra byli zobowiązani przypinać specjalną agrafką pióro sokole. Podczas dyskusji w kwietniu 1904 roku nad dalszym losem powstających „gniazd włościańskich” poruszono też sprawę stroju. Druh Durski argumentował ” sokoli bieńczyccy nie byli zbyt zadowoleni ze swego stroju ludowego na Zlocie ostatnim”. Ostatecznie jeszcze w 1904 roku Związek zrezygnował z stroju ludowego w gniazdach włościańskich na rzecz jednolitego umundurowania.
Przypisy
Bibliografia Jan Snopko Polskie Towarzystwo Gimnastyczne "Sokół" w Galicji 1867-1914 Białystok 1997
Kategoria:Polskie Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” Kategoria:Dzielnica XVI Bieńczyce Kategoria:Historia Krakowa Kategoria:Sport w Krakowie