Źródło Kastalskie Kastalia – święte źródło w Delfach poświęcone nimfie Kastalii, pełniące istotną rolę rytualną w obrzędach kultu Apollina i w funkcjonowaniu wyroczni delfickiej.
Topografia Źródło Kastalskie wypływa w Delfach spod skał zwanych Fedriadami, jego wody tworzą strumień Arkudorema spływający do doliny Pleistosu. Część wód skierowana była do fontanny zbudowanej pomiędzy temenosem sanktuarium Apollina a starożytnym gimnazjonem.
Architektura Pierwsza fontanna (archaiczna) Pierwsza fontanna powstała ok. 600–590 p.n.e. w pobliżu drogi prowadzącej do wyroczni. Dotychczas zachował się prostokątny kamienny zbiornik (8,20 × 6,64 m) z systemem rur i rynien, wykonany z marmuru paryjskiego. Fasada fontanny była pokryta stiukiem i barwnie pomalowana.
Wodę dostarczano wykutym w skale podziemnym kanałem zbudowanym ok. 460 roku p.n.e., a odkrytym w 1977 roku. Zbierana była w cysternie (6,5 × 1,5 m), z której spływała czterema rynnami w kształcie lwich głów. Przed zbiornikiem znajdował się wybrukowany taras, na który prowadziły stopnie i gdzie umieszczono kamienne ławy.
Pozostałości fontanny odkrył w 1960 roku A. Orlandos. Obiekt poddano pracom konserwatorskim i częściowo odrestaurowano w 1969 i 1977 roku.