Druga fontanna 240px|right|thumb|Fontanna z ok. I wieku p.n.e. Kolejna historycznie fontanna, datowana na I wiek p.n.e., zlokalizowana była na stoku bliżej samego źródła. Zbudowano ją w wykutym w skale zagłębieniu (11 × 12 m) o głębokości pół metra, otoczoną niszami, gdzie wystawiano dary wotywne dla wodnej nimfy Kastalii. W późniejszym okresie największą z nisz zaadaptowano na kaplicę Św. Jana Chrzciciela.
Pod niszami znajdował się wykuty w skale, zakryty zbiornik (10 × 0,5 m), do którego woda doprowadzana była rurą. Z przodu zbiornika umieszczono siedem rynien z brązu, a pomiędzy nimi siedem kamiennych półkolumn. Rynny były najprawdopodobniej zdobione głowami lwów lub gorgon. Ściany zbiornika wyłożono płytami z marmuru . Przed fontanną znajdował się taras z kamiennymi ławami, na który prowadziły schody.
Pozostałości fontanny odkryli w 1878 roku S. Dragatsis i E. Kastorchis.
Znaczenie Sakralne źródło poświęcone było Apollowi i muzom. Spełniało ważną rolę w kulcie i funkcjonowaniu wyroczni delfickiej.