mały|grób Maxa Friedlaendera mały Max Friedlaender (ur. 12 października 1852 w Brzegu, zm. 2 maja 1934 w Berlinie) – muzyk, śpiewak basowy, kompozytor, muzykolog żydowskiego pochodzenia.
Życiorys Debiutował w 1880 roku w Londynie jako śpiewak. W latach 1881–1883 studiował śpiew u hiszpańskiego śpiewaka operowego i nauczyciela muzyki Manuela Garcíi w Londynie oraz Juliusa Stockhausena we Frankfurcie, obie szkoły bel canto. W 1883 przeniósł się do Berlina. W 1894 roku jako uczeń Philippa Spitty uzyskał doktorat na Uniwersytecie w Rostocku na podstawie rozprawy na temat Franza Schuberta. W tym samym roku dołączył do Wydziału Muzyki Uniwersytetu Berlińskiego, gdzie wykładał muzykę. W 1894 roku habilitował się z zakresu muzykologii na uniwersytecie w Berlinie. Rozpoczął badania nad niemieckimi pieśniami, zarówno tymi autorstwa kompozytorów, jak i ludowymi. Jego wieloletnie badania zaowocowały wydaniem 3-tomowego dzieła Deutsches Lied im 18. Jahrhundert (1902).
W 1903 roku został profesorem nadzwyczajnym, w 1908 tajnym radcą rządu i w 1918 zwyczajnym profesorem honorowym, a także akademickim dyrektorem muzycznym na uniwersytecie w Berlinie.