W 1911 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Wykładał na Uniwersytecie Harvarda w Cambridge (otrzymał tytuł honorowego doktora tej uczelni). Po powrocie zaangażował się w tworzenie archiwum niemieckich pieśni ludowych (Deutscher Volksliedarchiv). Friedlaender opublikował szereg popularnych antologii dzieł m.in. Roberta Schumanna, Feliksa Mendelssohna, Carla Loewe, Ludwiga van Beethovena. Jego opus magnum to dwutomowe studium pieśni niemieckiej w XVIII wieku.

Max Friedlaender zmarł 2 maja 1934 w Berlinie, został pochowany na cmentarzu Südwestkirchhof Stahnsdorf.

Publikacje

100 Deutsche Volkslieder „Gluck's Klopstocksche Oden” (1886) „Ein Hundert Deutsche Volkslieder” (1886) Beiträge zur Biographie Franz Schuberts (1887) „Beethoven's Schottische Lieder” (1889) „Chorschule” (1891) „Wiegenlieder” (1894) „Gesänge von Beethoven” (1896) „Goethe's Gedichte in der Musik” (1896) „Haydn's Canons” (1899) „Beethoven's Klavier-Rondo” (1900) Das deutsche Lied im 18. Jahrhundert, 2 tomy (1902)

Przypisy

Kategoria:Niemieccy kompozytorzy Kategoria:Niemieccy muzykolodzy Kategoria:Niemieccy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Brzegu Kategoria:Urodzeni w 1852 Kategoria:Zmarli w 1934