Mikołaj Wigandi z Krakowa (zm. 9 października 1413 w Krakowie) – polski duchowny katolicki, prawnik i teolog.
Życiorys Pochodził z krakowskiej rodziny mieszczańskiej, miał brata Jana (kanonika przemyskiego w latach 1424–1430) oraz siostrzeńca Jana Stadtschreibera. Na studia wyjechał do Pragi, gdzie 5 stycznia 1376 roku uzyskał bakalaureat artium na Uniwersytecie Karola, a 15 lutego 1379 tytuł magistra. Po promocji na magistra podjął wykłady z filozofii na Uniwersytecie Karola, następnie podjął także studia prawnicze.
W 1385 roku został wypromowany na bakałarza dekretów, następnie opuścił Pragę i powrócił do Krakowa. W latach 1390–1392 roku brał udział w pracach nad reaktywowaniem Uniwersytetu Krakowskiego, gdzie prowadził wykłady z prawa kanonicznego obok Mikołaja z Gorzkowa. W latach 1390–1393 władze miasta Krakowa wypłacały mu czynsz w wysokości 12 lub 16 grzywien rocznie. Od 1396 roku otrzymywał również czynsz z tytułu altarii Bożego Ciała, a od 1397 roku altarii św. Floriana w kościele Mariackim.