Ekologia Zaroślak białolicy jest gatunkiem endemicznym. Jego głównym habitatem są lasy liściaste, lasy galeriowe i zarośla u podnóża Andów. Jest prawdopodobnie gatunkiem wszystkożernym, zjadającym nasiona oraz stawonogi. Z przebadanych 5 żołądków martwych osobników we wszystkich znajdowały się nasiona różnych rozmiarów oraz znaczne ilości drobnego ostrego piasku, w czterech także szczątki owadów, w tym błonkoskrzydłych. Bardzo mało jest informacji o sposobie odżywiania, z tego co wiadomo pokarm podejmuje bezpośrednio z ziemi lub bezpośrednio nad nią. Występuje zazwyczaj w niewielkich grupach, może gromadzić się z wcześniej wspomnianym zaroślakiem nadbrzeżnym.

Rozmnażanie Brak informacji o rozmnażaniu, gniazdach i jajach.

Status zagrożenia i ochrona Od 1988 roku zaroślak białolicy wpisany jest do Czerwonej księgi gatunków zagrożonych IUCN. Pierwotnie był uznany za gatunek niższego ryzyka/najmniejszej troski (Lower Risk/Least Concern). Od 2004 jako gatunek najmniejszej troski. Liczebność populacji nie została oszacowana, jednak jest on uznawany za gatunek pospolity. BirdLife International uznaje trend liczebności populacji za spadkowy ze względu na wylesianie w obrębie zasięgu występowania gatunku.