We wrześniu, wraz z rozpoczęciem roku szkolnego, Rzesza dokonuje zbrojnej napaści na Polskę i tym samym wywołuje wojnę. Podczas oficjalnego apelu szkoła zostaje zbombardowana przez niemieckie samoloty. Leon z narażeniem życia ratuje uwięzioną w płonącej szkole dziewczynkę. Powoli dochodzą informacje o kolejnej atakach wojsk niemieckich w głąb kraju i wielu mieszkańców Grodna decyduje się ewakuować. Leon mimo wszystko zamierza zostać, czym zdobywa szacunek kolegi z klasy, Stacha działającego w Falandze. Okazuje się, że Jakub uciekł z więzienia i ukrywa się w rodzinnym domu, ale zamierza wyjechać z miasta, zapewniając że wojna prędzej czy później się skończy. Leon odkrywa, że Jakub nadal jest w Grodnie.
Tadek, służący w harcerstwie, idzie na front, by pomóc oddziałom KOP. Leon postanawia mu towarzyszyć i by uniknąć śmierci za nie bycie Aryjczykiem, obaj zamieniają się ubiorem. Podczas wędrówki widzą zabitych ludzi podczas wojennych bombardowań. W dalszej drodze widzą uciekających Żydów z Płocka uważających że Związek Sowiecki ich obroni przed Niemcami. Wracający Stoliński informuje, że oddziały polskie zostały rozbite w Brześci przez Niemców i chłopcy będą potrzebni przy obronie Grodna. Bowiem wojska sowieckie szturmują tutejszą granicę polską.