Rozgłos zyskał w 1969, gdy oskarżył ówczesnego premiera Pierre Trudeau i ministra do spraw Indian Jeana Chretiena (później także premiera) o próbę "eksterminacji" Pierwszych Narodów przez proponowane w tzw. White Paper (Białej Karcie) zmiany w kanadyjskiej Ustawie o Indianach (m.in. odebranie tubylczym ludom Kanady odrębnego statusu prawnego i przekazanie nadzoru nad nimi władzom prowincji). Uważał, że forsowane przez rząd federalny ograniczenie praw tubylców doprowadzi do ich kulturowego ludobójstwa. "Historia Indian Kanady jest wstydliwą kroniką braku troski i deptania przez białego człowieka praw tubylców" – napisał w wydanej w tym samym roku głośnej wówczas książce Unjust Society (Niesprawiedliwe społeczeństwo). "Pokolenia Indian wzrastały za skórzaną kurtyną braku zainteresowania, ignorancji i – zbyt często – zwykłych uprzedzeń" – brzmiała jego śmiała diagnoza. Dzięki Unjust Society wielu białych Kanadyjczyków po raz pierwszy usłyszało mocny tubylczy głos w sprawie istotnych lecz nie dyskutowanych wówczas publicznie problemów społecznych i etnicznych kraju.