Jego atak na dwulicowość polityki rządu federalnego w Ottawie był tym bardziej bezprecedensowy, że nastąpił zaledwie w dziesięć lat po przyznaniu kanadyjskim Indianom prawa głosu.

Jego słowa stały się hasłem dla całego pokolenia tubylczych działaczy, a jego inteligencja i dalekowzroczność nadały mu kierunek i przewodnictwo. "Został naszym rzecznikiem. Sprawił, że zyskaliśmy dumę" – wspominał później Phil Fontaine, Krajowy Wódz Zgromadzenia Pierwszych Narodów (AFN) – największej tubylczej organizacji w Kanadzie, niegdyś – młody indiański student zafascynowany Cardinalem. Efektem jego działalności było na początku lat 70. podjęcie przez władze negocjacji z Pierwszymi Narodami i polityczne odrodzenie Indian Kanady – taki też tytuł The Rebirth of Canada's Indian miała jego druga książka, wydana w 1977. Cardinal był również jednym z autorów wspólnej odpowiedzi Stowarzyszenia Indian Alberty (IAA) i 42 tubylczych społeczności całego kraju na Białą Kartę – opublikowanego w 1970 r. dokumentu Citizen's Plus''', znanego także jako The Red Paper (Czerwona Karta).