przy suchej zgniliźnie są one rozmyte, przy fomozie wyraźnie odgraniczone od zdrowej tkanki.
Niektóre odmiany patogenów porażają także nadziemne części pędów ziemniaka. W sprzyjającym im warunkach powodują powstanie plam na liściach. W ich obrębie pod skórką liści tworzą się pyknidia. Pozornie może to przypominać alternariozę ziemniaka, ale plamy te są czarne, a przy alternariozie brązowe. Na dokładkę plamy spowodowane przez fomozę łączą się z sobą, wskutek czego liść wygląda jak wypalony.
Epidemiologia Obydwa gatunki wywołujące fomozę zimują w glebie w porażonych bulwach lub pędach ziemniaków, które nie zostały zebrane z pola (resztki pożniwne). Mogą w nich przetrwać od jednego do dwóch lat. W tym czasie na bulwach i łodygach ziemniaków tworzą pyknidia. Wydostają się z nich zarodniki, które pod koniec wegetacji infekują nowe bulwy. Kiełkujące zarodniki wypuszczają strzępkę rostkową wnikającą do bulw głównie przez miejsca uszkodzone, przetchlinki lub oczka. Uszkodzenia bulw mogą być typu mechanicznego, spowodowane przez sprzęt rolniczy, lub mogą je powodować inne choroby ziemniaka lub szkodniki. Wewnątrz bulwy ziemniaka rozrasta się grzybnia patogenów powodując jej gnicie od środka. Zwykle następuje to w styczniu lub lutym.