Komisja Praw Człowieka Sri Lanki potępiła ten środek i wezwała urzędników odpowiedzialnych za blokowanie i maltretowanie protestujących. 3 kwietnia wszystkich 26 członków drugiego gabinetu Gotabayi Rajapaksa złożyło rezygnację, z wyjątkiem premiera Mahindy Rajapaksy; Krytycy stwierdzili, że rezygnacja była nieważna, ponieważ nie przestrzegali protokołu konstytucyjnego. Kilku ministrów, którzy „zrezygnowali”, zostało przywróconych do różnych ministerstw następnego dnia. W lipcu 2022 r. protestujący zajęli Dom Prezydenta w Kolombo, zmuszając Rajapaksę do ucieczki, a premier Ranil Wickremesinghe ogłosił chęć rezygnacji.
Historia Od 2010 r. Sri Lanka była świadkiem gwałtownego wzrostu zadłużenia zagranicznego. W 2005 roku dług Sri Lanki wynosił 11,3 miliarda dolarów amerykańskich, a w 2020 już 56,3 miliarda USD. Dług międzynarodowy w 2019 wynosił 42,6% PKB. W 2021 wzrósł on do 119% PKB. W lutym 2022 kraj miał tylko 2,31 miliarda USD rezerwy, a spłata długów w 2022 roku miała wynieść 4 miliardy USD. W ramach Inicjatywy Pasa i Szlaku, Chiny były głównym źródłem pożyczek dla wielu megaprojektów, których opłacalność została zakwestionowana (np. Hambantota International Port i Lotnisko Międzynarodowe Mattala Rajapaksa). Krytycy oskarżyli ChRL o stosowanie strategii „pułapki zadłużenia” w celu zdobycia wpływu na Sri Lankę.