W wyniku pandemii COVID-19, spadku liczby turystów zagranicznych odwiedzających Sri Lankę (jedną z przyczyn były wielkanocne ataki terrorystyczne w 2019 roku), inwazji Rosji na Ukrainę, obniżenia szeregu podatków, dodrukowywaniu pieniędzy przez Bank Centralny w celu pokrycia wydatków rządu, oraz spadku dochodów z produkcji herbaty spowodowanego zakazem stosowania nawozów sztucznych doszło do spotęgowania lankijskiego kryzysu gospodarczego (trwającego od 2019 roku) i wzrostu inflacji. Uznano go za największy kryzys kraju od jego niepodległości w 1948 roku. Antyrządowe protesty rozpoczęły się w marcu 2022 roku, a do ich gwałtownej eskalacji doszło w lipcu 2022 roku. Z powodu niedoboru walutowego lankijskiego rządu w kraju doszło do niedoboru paliwa, żywności, leków oraz przerw w dostawach prądu. 9 maja premier Mahinda Rajapaksa podał się do dymisji po starciach w czasie demonstracji w Kolombo. W kraju zablokowano dostęp do mediów społecznościowych i wprowadzono stan wyjątkowy oraz godzinę policyjną. To wszystko wpłynęło na lęk zagranicznych turystów przed spędzaniem wakacji na Sri Lance, co dodatkowo pogłębiło kryzys. 9 lipca protestujący zajęli rezydencję prezydenta Gotabaya Rajapaksy i rozpoczęli jej okupację. Doszło również do zajęcia i podpalenia domu premiera Sri Lanki Ranila Wickremesinghe.