thumb|240px|Wincenty Pyrdoł z Zarzecza k. Łącka. Chociaż Zarzecze leży w Beskidzie Sądeckim, dudy, na których gra Pyrdoł, są w typie żywieckim.
Dudy żywieckie – typ dud związany z Beskidem Żywieckim. Umiejętność gry na tym instrumencie oraz sposób ich wytwarzania zostały w 2017 roku wpisane na Krajową listę dziedzictwa niematerialnego.
Budowa Dudy żywieckie składają się z: wora rezerwoarowego (tomlow, tymlow, tymel) – ze skóry kozy, której szyja i przednie kończyny wykorzystane są do zamieszczenia piszczałek; ustnika (duhac, dumac) – do wdmuchiwania powietrza do wora, zamieszczony w prawej nodze kozy. Zaopatrzony jest w część wchodzącą do środka worka (gorzel,odlewac) zatrzymującą ślinę grającego; piszczałki melodycznej (gajdzica) – z sześcioma otworami palcowymi wierzchnimi i jednym otworem kciukowym, a także otworem (głośnicą) do strojenia najniższego dźwięku wydobywanego na gajdzicy; piszczałki basowej (burdonowej) (huk) – grającej jednostajny dźwięk, zamieszczonej w lewej nodze kozy. Złożona jest z trzech części zwanych stawkami. Stroiki (piscki) dud żywieckich (w gajdzicy i huku) są pojedyncze.