Najnowsze urządzenia wykorzystują metodę dwufazową, która automatycznie dopasowuje parametry wyładowania do potrzeb pacjenta. Jeśli pierwsze wyładowanie nie przywróci prawidłowej akcji serca, urządzenie podaje następne wyładowania, zgodnie z zaprogramowaną sekwencją (od 150 J do 360 J). Zwiększa to szanse na uratowanie pacjenta.
Urządzenia tego typu posiadają dwa główne typy elektrod: elektrody typu „łyżki”, wymagające przyłożenia ich przez ratownika – niezalecane zgodnie z wytycznymi ILCOR//ERC; elektrody przyklejane, nie wymagające innych działań.
Okres ważności elektrod to zwykle 12–36 miesięcy. Okres ważności baterii w urządzeniach AED to 12–60 miesięcy.
Sytuacja AED w Polsce W Polsce, na wzór Stanów Zjednoczonych, wdraża się Programy powszechnego dostępu do defibrylacji z użyciem defibrylatorów typu AED w miejscach dużych skupisk ludzkich. Zgodnie z wytycznymi ILCOR/AHA/ERC defibrylatory powinny znajdować się wszędzie tam, gdzie nagłe zatrzymanie krążenia (NZK) wystąpiło przynajmniej raz w ciągu ostatnich 5 lat. Według PAD – , Programu powszechnego dostępu do defibrylacji – rozmieszczenie urządzeń powinno umożliwić skorzystanie z ich pomocy w czasie poniżej 2 minut.