W 1712 roku otwiera swą działalność szkolna drukarnia. Była ona jedną z mniejszych jezuickich drukarni, ale do roku 1774 wydaje aż 167 pozycji. By ułatwić naukę młodzieży, w 1713 roku wydano podręczniki do nauki gramatyki języków niemieckiego i francuskiego, do teologii „Modula theologiae” Basenbauma, do geografii „Europa w częściach świata najprzedniejsza” Fr. Paprockiego, do historii „Fax chronologica” Masantiusa, „Historia naturalis curiosa Regini Poloniae” – dzieło Gabriela Rzączyńskiego. Drukowane są też podręczniki z ascetyki, liturgii i kaznodziejstwa, kazania Kowalickiego (1721,1725), Mruczyńskiego (1749,1752) i wiele innych pozycji.
Szkoła świecka po 1773 roku Po kasacie zakonu i majątków jezuitów w 1773 roku budynek kolegium przeznaczono na szkołę, niestety brak właściwej konserwacji i pielęgnacji doprowadza budynki do ruiny. Komisja Edukacji Narodowej poleca w 1787 roku architektowi Stanisławowi Zawadzkiemu dokonać pomiarów i lustracji obiektu. W okresie zaboru austriackiego do 1809 roku w kolegium mieści się szkoła nosząca nazwę gimnazjum, pięcioklasowa, z podobnym programem jak za czasów jezuitów;