Definicja w historiografii Przez Władysława Konopczyńskiego koliszczyzna określana była jako rewolucja chłopskaWładysław Konopczyński, Konfederacja barska, wyd. I powojenne, Warszawa 1991, wyd. Volumen, , t. I, s. 71 por też s. 70.. Współcześnie Józef Gierowski określił ją jako wojnę chłopską, lub powstanie chłopskieJózef Andrzej Gierowski, Historia Polski 1764–1864, Warszawa 1989, , s. 66., Władysław Serczyk jako powstanieWładysław Serczyk, Historia Ukrainy, wyd. III, Wrocław-Warszawa-Kraków 2001, Ossolineum, , s. 151., a Karol Grünberg i Bolesław Sprengel jako bunt, który przybrał skalę powstania zbrojnego.
Etymologia Literatura przedmiotu przedstawia różną etymologię nazwy koliszczyzna: od okrzyku: „Koli! Koli!” (pol. „kłuj”), który miał być słyszany podczas mordów; od słowa „koł” (ukr. kił) – broni, którą jako jedyną mieli posługiwać się uczestniczący w koliszczyźnie ruscy chłopi; od słów „kolej”, „kolejno”, „po kolei”, które stanowią źródłosłów wyrażenia „służba kolejna”, tj. milicja kozacka w służbie magnackiejW. Serczyk, Koliszczyzna, Kraków 1968, s. 7.; od słowa kolij, które na Naddnieprzu oznaczało rzeźników wyspecjalizowanych w zabijaniu świńNatalia Jakowenko, Historia Ukrainy do 1795 roku, Warszawa 2011, Wydawnictwo Naukowe PWN, , s.