Objawy Bakteria atakuje wszystkie nadziemne części drzew owocowych. Jej najbardziej charakterystyczne objawy to zrakowacenia i żywiczne wycieki na pniach i gałęziach. Pierwszymi ich objawami są drobne, nekrotyczne plamy, z czasem rozrastające się zarówno po obwodzie, jak i wzdłuż pędu. W zainfekowanym przez bakterie miejscu kora drzew nieco zapada się. Po usunięciu jej górnej warstwy można dostrzec zmianę zabarwienia tkanki miękiszowej na barwę od pomarańczowej do brunatnej. Później kora obumiera odsłaniając drewno, a roślina na obrzeżach rany tworzy kallus, który zasiedlany jest przez bakterie. Jeśli zrakowacenie obejmie cały obwód pnia czy gałęzi, wówczas zamierają one powyżej zrakowacenia. Zrakowacenia szczególnie szybko powiększają się jesienią i wiosną, latem natomiast kallus może pokryć całą ranę, co doprowadza do zahamowania choroby i zamarcia bakterii w tym obszarze.
Jeśli zainfekowane zostają kwiaty, brunatnieją one i zasychają, a znajdujące się w nich bakterie przenikają do krótkopędów i gałęzi. Na porażonych gałęziach następują wycieki „gumy”. Mogą zostać porażone także owoce. Objawia się to brunatnymi plamami gnilnymi na ich powierzchni. W ich miejscu miąższ się zapada i przysycha do pestki.