W innych dialektach zachowano é. Brak rozróżnienia l - ł, jak w języku literackim i dialektach czeskich właściwych. Udźwięcznienie w grupie sh, wymawianej zh występuje przede wszystkim we wschodniej części obszaru Moraw Środkowych: na‿zhledanó ‘do widzenia’, tak jak w dialektach morawsko-słowackich i laskich, dialekty czeskie właściwe charakteryzują się wymową ubezdźwięczniającą wymową sh: na‿schledanou̯.
Morfologia Charakterystyczna dla gwar hanackich jest su ‘jestem’ zamiast literackiego jsem i spotykanego w większości gwar języka czeskiego sem. Podobnie jak gwary laskie i morawsko-słowackie, a w odróżnieniu od gwar właściwie czeskich, zachowane jest rozróżnienie rodzaju męskożywotnego i nieżywotnego w liczbie mnogiej: ťi mlaďi chlapi stáli, ale ti mladi strome / žene / ďefčata stále. Formy trzeciej osoby liczby mnogiej czasowników typu mluvijó, ďelajó wobec typowych dla gwar czeskich właściwych mluvjej(í), ďelaj(í). Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Język czeski