15 kwietnia 1925 otrzymał pochwalne uznanie ministra spraw wewnętrznych Cyryla Ratajskiego za udział w przeprowadzonej w 1924 „rozbudowie sieci telefonicznej na terenie województw wschodnich dla potrzeb władz administracyjnych i policyjnych”. W maju 1927 został przydzielony z 2 Okręgowego Szefostwa Łączności w Lublinie do macierzystego 1 pułku łączności w Zegrzu na stanowisko pełniącego obowiązki dowódcy pułku. Z dniem 1 lutego 1930 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i skierowany na dwumiesięczny urlop, a z dniem 31 marca tego roku przeniesiony w stan spoczynku.

Jako osadnik wojskowy otrzymał działkę w kolonii Serchów, w gminie Rożyszcze powiatu łuckiego.

W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Łuck. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr II. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr II”.