Znajdujący się w 1898 roku w Genewie włoski anarchista, Luigi Lucheni, planował dokonać zabójstwa Filipa Orleańskiego, orleańskiego pretendenta do francuskiego tronu. Książę Orleanu zdążył jednak wcześniej wyjechać z Genewy do Valais. Lucheni jednak był zdeterminowany, aby dokonać zabójstwa jakiegoś monarchy. Zwrócił więc swoją uwagę na interesującą dla niego informację, którą podała jedna z gazet – do Genewy incognito przybyła cesarzowa Austrii, która ukrywała się pod pseudonimem „hrabiny Hohenembs”. mały|lewo|Ostatnie zdjęcie cesarzowej, wykonane w Territet dzień przed jej śmiercią (9 września 1898) Elżbieta Bawarska była świadoma niebezpieczeństwa, jakie może jej grozić. Szwajcaria, którą cesarzowa określała jako „przystań wolności”, była w tamtym okresie schronieniem dla różnych spiskowców. Monarchini, boleśnie doświadczona przez życie, nie obawiała się jednak zamachu na jej życie – przez swoje ostatnie lata bardzo często o myślała o śmierci, miała nawet według swojej najmłodszej córki chcieć popełnić samobójstwo. Po tragicznej śmierci jedynego syna, arcyksięcia Rudolfa, cesarzowa miała nawet wyrazić życzenie: „chciałabym umrzeć od maleńkiej ranki w sercu, przez którą moja dusza mogłaby ulecieć.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zabójstwo Elżbiety Bawarskiej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.