I chciałabym, by stało się to daleko od tych, których kocham”.
Zamach W sobotę, 10 września 1898 roku, Elżbieta wraz ze swoją damą dworu, Irmą Sztáray, opuściła hotel położony nad brzegiem Jeziora Genewskiego i udała się do portu, aby wejść na pokład parowca MS Genève, który miał zabrać ją do Montreux. Pod hotelem czekał na kobietę Luigi Lucheni, który poszedł za cesarzową i jej damą dworu, po czym wbił monarchini pilnik w serce. Po ataku Elżbieta upadła na ziemię. Gdy wstała, wyraziła przypuszczenie, że atakujący chciał ukraść jej zegarek. Następnie, wraz z damą dworu, skierowała się w stronę pokładu parowca. Przeszły ok. 90 metrów, po czym wsiadły na pokład. W tamtym momencie cesarzowa zemdlała. Kilku mężczyzn zaniosło Elżbietę na górny pokład i położyło ją na ławce. Wtedy to dama dworu rozpięła suknię, aby cesarzowa mogła swobodniej oddychać. Po tym gdy Elżbieta oprzytomniała, Sztáray zapytała ją, czy bardzo cierpi. Cesarzowa miała rzucić tylko krótkie „nie”, po czym ponownie zemdleć. Wówczas dama dworu zauważyła na piersi Elżbiety brązową plamę. Postanowiła poinformować wówczas kapitana statku o prawdziwej tożsamości nieprzytomnej kobiety. Statek powrócił do Genewy, a z portu do hotelu cesarzową przeniosło sześciu marynarzy na prowizorycznych noszach.