Adam Dobroński pisał, że nazwy „Kurp” na określenie ludzi eksploatujących dobra leśne używano na Mazowszu, również w Puszczy Białej, dużo wcześniej niż w XVIII wieku.

W XIX stuleciu w odniesieniu do mieszkańców Puszczy Białej pojawiło się określenie „Kurpie Gocie” (lub „Kurpie-Gocie”). Kazimierz Władysław Wójcicki zapisał, że w odróżnieniu od mieszkańców Puszczy Zielonej Kurpie Gocie „zaciąg, czyli pańszczyznę odrabiali”, choć zwyczaje, obrzędy i budownictwo było jednolite w obu grupach, ale ich ludność różniła się ubiorem. Określenia „Kurpie Gocie” używali też: Michał Morzkowski, Stanisław Chełchowski i J. Maciejewski, Felicjan Kozłowski, Wincenty Pol, Aleksander Połujański i inni. Henryk Syska powtórzył to określenie w tytule książki Obleciałem Kurpie Gocie (Warszawa 1955). Uważał, że słowo „Gocie” pochodzi od słowa „gołocie” opisującego tereny bezleśne. Dowodem na to, że określenie „gołocie” mogło być formą skróconą do słowa „Gocie”, miały być przykłady podobnych zmian w nazwach wsi: Bogusze zamieniano na Buksy lub Bugzy, Kowalewo na Kuwlewo lub Kuflewo, a Miłosław na Miłock lub Młock.