Pochodzenie i osadnictwo mały|Puszcza Biała w okolicach Brańszczyka mały|Kapliczka św. Ambrożego, patrona pszczelarzy, w Skansenie im. Marii Żywirskiej w Brańszczyku mały|Dawne bagno Pulwy zamienione na łąki i pastwiska mały|Dom ze śparogami z 1876 we wsi Porządzie Obszar Puszczy Białej i miejscowe osadnictwo mocno ukształtowały rzeki Narew i Bug. Obszar puszczy, która rosła w widłach tych rzek, w XI wieku trafił pod jurysdykcję biskupów płockich. Stąd puszczę nazywano Biskupią, Biskupizną, Biskupszczyzną. Biskupi rozpoczęli stałą i planową akcję osadniczą, przerywaną w XII i XIII wieku najazdami Jaćwingów, Prusów, Litwinów i plemion ruskich. Ożywienie ruchu osadniczego nastąpiło w XV wieku, kiedy na prawie niemieckim lokowano wiele wsi. W tym zakresie wyróżniała się północno-zachodnia część puszczy. Akcję zasiedlania Biskupszczyzny wstrzymywały wojny i epidemie.

Po okresie wojen szwedzkich, najazdów kozackich i wyniszczających chorób Puszcza Biała zaczęła się wyludniać. Na ten stan wpłynęły szczególnie wydarzenia polityczne z lat 1700–1721 i morowe powietrze (szczególnie w latach 1708–1709).