Od 1945 do 1949 pracował jako dyrygent Sceny Muzyczno-Operowej Miejskich Teatrów Dramatycznych w Warszawie, a od 1949 - Państwowej Opery i Filharmonii, a jednocześnie orkiestry Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego (do 1950). Od 1951 był korepetytorem solistów Opery warszawskiej. Przeszedł na emeryturę w 1958. W PRL należał do SD. Był odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[Malczewski Juliusz Jerzy (red.), Cmentarz komunalny (dawny Wojskowy) na Powązkach, Warszawa 1975, s. 204].

Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera B15-1-21). mały|Grób Tadeusza Mazurkiewicza na Powązkach Wojskowych

Nagrody i odznaczenia Krzyż Niepodległości (1933) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1938 i 1956) Złoty Krzyż Zasługi (1934) Krzyż Oficerski Orderu Korony Włoch Krzyż Oficerski i Kawalerski Orderu Św. Aleksandra Order Danebroga

Przypisy

Bibliografia

Piotr Majewski, Grzegorz Mazur (red. nauk.): Posłowie i senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919–1939. Słownik biograficzny. Tom IV M–P. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2009, s. 127-128.