Władimir Dmitrijewicz Iwanow, (ur. w Lebiedianie, zm. 15 grudnia 1968 w Moskwie) — radziecki wojskowy, generał armii.

Życiorys Urodził się w mieście Lebiediań w guberni Tambow (obecnie obwód lipiecki). Ukończył 6 klas szkoły ogólnokształcącej w Lipiecku.

W lutym 1918 wstąpił do Lebiediańskiego Partyzanckiego Oddziału Kawalerii. Od 1919 był instruktorem nauczania ogólnego w lipieckim komisariacie wojskowym, od 1920 żołnierz specjalnego oddziału Armii Czerwonej lipieckiego powiatowego komisariatu wojskowego. Uczestniczył w bitwach z oddziałami korpusu Mamontowa w rejonie Zadońska. W maju 1920 skierowany na kursy dowodzenia artylerią, w ramach połączonego oddziału podchorążych w 1921 brał udział w stłumieniu powstania kronsztadzkiego. Ukończył Wyższą Szkołę Artylerii (1923), Wojskową Akademię im. M. Frunze (1930). Od 1930 pełnił funkcje sztabowe w Leningradzkim Okręgu Wojskowym, od 1936 - w Sztabie Generalnym. Po napaści Niemiec na ZSRR w randze generała majora został wysłany na Daleki Wschód jako szef sztabu 25 Armii Frontu Dalekowschodniego, następnie był dowódcą 15 Armii tego samego frontu.