prawo|mały|350x350px| Gwara ochrydzka (pomarańczowa) na mapie dialektów macedońskich

Gwara ochrydzka — gwara należąca do zachodniego dialektu języka macedońskiego. Używana jest na terenie Ochrydy i jej okolic wzdłuż wschodniego brzegu Jeziora Ochrydzkiego.

Gwara ta zasługuje na szczególną uwagę ze wszystkich gwar zachodniomacedońskich, z powodu tego, że Ochryda była jednym z pierwszych ognisk kultury chrześcijańskiej na ziemiach południowosłowiańskich. Pierwsze zabytki ukazujące cechy gwary ochrydzkiej, np. Psałterz boloński czy Apostoł ochrydzki pochodzą już z XII wieku.

Cechy językowe Gwara ochrydzka z racji swojego peryferyjnego położenia cechuje się licznymi archaizmami w porównaniu do pozostałych gwar macedońskich i języka standardowego. Do cech fonetycznych gwary ochrydzkiej należą: akcent stały, grupy šč i žǯ (ždž) jako kontynuanty psł. *ť i *ď, np. snošči, vižǯat, grupa čr- została rozbita w čer-, np. čerevo, čerešna, co odróżnia gwarę ochrydzką od większości gwar macedońskich, por. mac. lit. црево, црешна, tendencja do pojawienia się joty w otoczeniu palatalnych ḱ i ǵ, np. kujḱa, l’ujǵe, por. mac. lit. куќа, луѓе, depalatalizacja ń (њ), np. kojn, polina wobec mac. lit. коњ, полиња, zachowanie χ, przynajmniej u starszego pokolenia Ochrydy, co wyróżnia tę gwarę na tle innych gwar zachodnich, np.