W latach 1835–1837 Vincenzo wraz z synami przeprowadził serię intensywnych prac archeologicznych w Vulci. Syn Secondino, po zdobyciu wykształcenia prawniczego, zajmował się sprawami administracyjnymi i prawnymi rodzinnej firmy. On też studiował i publikował materiały dotyczące odkryć ojca. Carlo i Domenico pomagali ojcu w pracach wykopaliskowych i sprzedawaniu artefaktów odnajdywanych na terenie „Etrurii Papieskiej”, przede wszystkim w starożytnym Vulci. Rodzina Campanarich potrafiła wykorzystać rodzące się zainteresowanie dworów europejskich i ważniejszych muzeów dla odkrywanej kultury etruskiej. Byli pionierami europejskiego rynku antykwarycznego, jednocześnie angażując się w działalność najróżniejszych akademii naukowych, których zostawali członkami. Carlo odpowiadał za rynek francuski, Domenico za brytyjski, zaś Secondiano za niemiecki. Obejmowali też regionalne urzędy, podejmując służbę dla lokalnej społeczności.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Vincenzo Campanari · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.