W 1837 Campanari zorganizowali w Londynie wystawę prezentującą sztukę etruską. Rząd Państwa Kościelnego zwrócił się z ofertą zakupienia ich kolekcji. Rodzina postanowiła jednak zorganizować licytację artefaktów w Londynie w 1838 roku. Wystawiono 120 waz attyckich, pozyskanych z wykopalisk w latach 1829–1838 przeprowadzonych przez Campanarich w Vulci i innych miejscach na terenie antycznej Etrurii. Większość waz zakupił król Bawarii Ludwik I Wittelsbach. Pozostałe wazy trafiły, m.in. do Starego Muzeum w Berlinie, do Luwru i do Biblioteki Narodowej Francji. Kolejne licytacje miały miejsce w 1839 oraz 1840 roku. Vincenzo Campanari zmarł w Tuscanii 13 czerwca 1840 roku.
Publikacje Vincenzo Campanari opublikował, m.in.: 1825 – Dell’urna con basso rilievo ed epigrafe di Arunte figlio di Lare, trionfatore etrusco 1826 – Sopra la grande lapida etrusca rinvenuta in Perugia nell’ottobre 1823 1829 – Notizie di Vulcia antica città etrusca 1847 – Poesie sacre e profane (wydane pośmiertnie)
Zobacz też Gregoriańskie Muzeum Etruskie
Przypisy
Kategoria:Etruskolodzy Kategoria:Włoscy archeolodzy Kategoria:Włoscy poeci XIX wieku Kategoria:Urodzeni w 1772 Kategoria:Zmarli w 1840