-ъn, -na, -no (na określenie przedmiotów dalekich) i -ъv, -va, -vo (na określenie przedmiotów bliskich),Bulgarian Dialectal Atlas / Български диалектен атлас). Обобщаващ том. IV. Морфология“, София, 2016, Издателство на БАН „Проф. Марин Дринов“, p. 79 . zakończenie -i dla rzeczowników rodzaju żeńskiego w liczby mnogiej, jak w standardowym bułgarskim, np. (że'ni, ko'li, bъlhi), z wyjątkiem części dialektów przejściowych, w których jest to e (że'ne), jak w standardowym serbskim,Bulgarian Dialectal Atlas / Български диалектен атлас. Обобщаващ том. IV. Морфология“, София, 2016, Издателство на БАН „Проф. Марин Дринов“, p. 45 . zakończenie -ъt (na północy) i -at (na południu) dla trzeciej osoby liczby mnogiej, czas teraźniejszy, czasowniki kończące się na "ѫтъ" w języku starobułgarskim, zwykle -ъt lub -at, w zależności od odruchu ѫ, np. pletъt / perъt i pletat / perat (jak w standardowym bułgarskim) z wyjątkiem obszaru na zachód od Sofii i doliny Razlog, gdzie gubi się t, tj. pleta / pera i większość dialektów przejściowych, gdzie zakończenie to u: pletu / peru (jak w standardowym serbskim),Bulgarian Dialectal Atlas / Български диалектен атлас. Обобщаващ том. IV. Морфология“, София, 2016, Издателство на БАН „Проф. Марин Дринов“, p. 133 .