podobny obraz dla trzeciej osoby liczby mnogiej, czas teraźniejszy, czasowniki kończące się na "ѧтъ" w języku starobułgarskim, zwykle - ъt lub - at, przedstawiający typowo bułgarskie połączenie wielkiego i małego jus, np. gor(j)ъt / gor(j)at/ gorat. Wyjątki obejmują obszar na zachód od Sofii, który traci t, tj. -gor'a, dolinę Razlog, która ma -et lub -e (bez mieszania juses, tj. go'r(j)et lub go'r(j)e) i większość dialektów przejściowych, gdzie zakończeniem jest -u (tj. goru). Wskazuje to ponownie na mieszanie juse i różni się od standardowego serbskiego, gdzie zakończeniem jest -e (-gore),Bulgarian Dialectal Atlas / Български диалектен атлас. Обобщаващ том. IV. Морфология“, София, 2016, Издателство на БАН „Проф. Марин Дринов“, p. 135 . zakończenie -ha lub -hъ (w zależności od odruchu wielkiego jus -"ѫ", zakończenie starobułgarskie -"śe") dla trzeciej osoby liczby mnogiej Aorystu w prawie całym regionie: vidjahъ / vidjaha / videha lub braha / braha, jak w całej Bułgarii, z wyjątkiem dialektów Trynu i Bełogradczik (ale nie Bosilegrad i Breznik dialektów), gdzie zakończeniem jest -śe jak w języku starobułgarskim i standardowym języku serbskim (videśe),Bulgarian Dialectal Atlas / Български диалектен атлас. Обобщаващ том. IV. Морфология“, София, 2016, Издателство на БАН „Проф. Марин Дринов“, p. 155 .