„Poboga” została skierowana na wzmocnienie Batalionu AK „Zaręba – Piorun” (odcinek „Topór”) i obsadziła pozycje obronne w rejonie ulic Emilii Plater, Hożej oraz Ogrodu Pomologicznego, utrzymując je do ostatnich dni powstania.
Za odwagę i umiejętność dowodzenia w trudnych sytuacjach odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari i awansowany do stopnia kapitana. Za wybitną dzielność i poświęcenie w obronie pałacu Jabłonowskich na pl. Teatralnym oraz obronę klasztoru Panien Kanoniczek odznaczony Krzyżem Walecznych.
Po powstaniu trafił do oflagu X-C Lubeka, a po wojnie, według relacji rodziny, przez komunistyczne władze został na kilka miesięcy osadzony w więzieniu mokotowskim. Z czasem awansowany do stopnia majora Wojska Polskiego w stanie spoczynku i odznaczony m.in. Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Jego akta jako funkcjonariusza Milicji Obywatelskiej w latach 1945–1946 znajdują się w Oddziałowym Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w Gdańsku, pod sygnaturą IPN Gd 210/1152.
W późniejszych latach pracował zarobkowo jako taksówkarz. Był członkiem ZBoWiD oraz Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej.
Pochowany w kwaterze powstańczej cmentarza wojskowego na Powązkach w Warszawie.