Polski Atlas Etnograficzny – atlas etnograficzny obejmujący zasięgiem cały obszar Polski w granicach po 1945.
Specyfiką Atlasu jest prezentowanie w nim przede wszystkim informacji pochodzących z przeprowadzanych na jego potrzeby badań terenowych.
Historia Początki prac nad atlasem sięgają okresu międzywojennego i prac Kazimierza Moszyńskiego nad Atlasem kultury ludowej w Polsce. Po wojnie przejęło je Towarzystwo Ludoznawcze. W III 1947 r. w Krakowie odbyła się konferencja z udziałem polskich etnografów i przedstawicieli nauk pokrewnych, na której zatwierdzono plan Atlasu. W latach 1948–1952 prace nad atlasem prowadzone były we współpracy z Uniwersytetem Marii Skłodowskiej-Curie w Lublinie, a w latach 1952–1953 z Uniwersytetem Poznańskim. W 1953 r. prace zostały przejęte przez Instytut Historii Materialnej Polskiej Akademii Nauk (najpierw w ramach Uniwersytetu Poznańskiego, a po przeprowadzce Józefa Gajka do Wrocławia - na Uniwersytecie Wrocławskim).