11 mm.
Duży wysiłek włożono w standaryzację i uproszczenie konstrukcji, zarówno w celu uefektywnienia produkcji, jak i szkolenia żołnierzy. Jakość materiałów, produkcji i wykończenia były celowo niskie, by broń była jak najtańsza. W całym karabinie nie było elementów kutych, wyłącznie wytłaczane z blachy i toczone. Jednym z uzasadnień było, że nie warto montować kosztownego i starannie wykonanego karabinu na samolocie, którego frontowy „czas życia” i tak był krótki. W swoim czasie był to prawdopodobnie najtańszy karabin maszynowy – w 1931 roku rząd francuski kupił karabiny Darne za 700 franków za sztukę (w przeliczeniu za 28 ówczesnych dolarów amerykańskich)Dla porównania, polski rkm wz. 28 (z oporządzeniem) w połowie lat 30. kosztował 2060 zł, czyli ok. 390 USD.. Karabin miał prawdopodobnie potencjał do dalszego rozwoju, ale na przeszkodzie temu stanął brak staranniejszego dopracowania i wykończenia konstrukcji. Prymitywne wykończenie karabinów maszynowych Darne kontrastowało z wyśmienitą jakością (bardzo kosztownej) broni myśliwskiej produkcji Établissements Darne.